persbericht VPRO
Zie Je,: Een intieme documentaire over rouw na suïcide
1 september 2025
Wanneer Siu onverwachts uit het leven stapt, blijft haar familie achter in stilte en verwarring. Haar jongere zus, filmmaker Kiki Ho, vertrekt met Siu’s achtergebleven kunstwerken, dagboeken en foto’s naar de Schotse heuvels om deze in afzondering te archiveren. Wat begint als een daad van behoud, groeit uit tot een confrontatie met verlies, familiezwijgen en het sluipende falen van de gezondheidszorg. De documentaire Zie je, is een zoektocht naar betekenis door een landschap van schuld, schoonheid en de krachtige adem van zusterliefde.
donderdag 2 oktober, 22.20 uur, VPRO, NPO 2 en NPO Start
Na een eenzame strijd met psychotische episodes overlijdt de jonge kunstenares Siu door suïcide. Datzelfde jaar zou zij afstuderen aan de Kunstacademie in Den Haag. Achtergebleven in leegte en schuld, vraagt de familie zich af waar zij blind zijn geweest. Dan neemt haar jongere zus, filmmaker Kiki Ho, een besluit: ze pakt haar biezen en zondert zich af om in alle stilte Siu’s kunst-oeuvre te archiveren.
Terwijl het afgelegen landschap ruimte biedt tot pijnlijk intieme gesprekken tussen Kiki en haar ouders, ontvouwt zich tijdens het archiveren langzaam het beeld van een veelbelovende jonge vrouw die meermaals tegen de muren van de GGZ aanliep. Siu’s stem, die doorklinkt in haar schilderijen, dagboeken en foto’s, vormt een krachtige aanklacht tegen de eenzaamheid en het stigma rondom neurodiversiteit. Met schuldgevoel als brandstof haalt Kiki alles uit de kast om haar zus, middels haar kunst, onvergetelijk te maken.
Zie je, is een pijnlijk urgente documentaire over liefde en verlies, die op onomwonden wijze blootlegt hoe complex rouw na suïcide is.
Mijn zus Siu was alom geliefd, had een bachelor en twee masters op zak, veel vrienden, en was een bijzonder getalenteerd kunstenaar. Ook hoorde ze stemmen en had ze psychotische episodes. Ik denk dat het discours omtrent psychiatrie vaak de veelzijdigheid van een mens ontkent. Met deze film probeer ik de eenzijdige beeldvorming van een psychiatrische persoon onderuit te halen. - Kiki Ho
Kiki Ho debuteert op 28 september met haar eerste lange documentaire Zie je, op het Nederlands Film Festival. De documentaire is geselecteerd voor de Gouden Kalf-competitie in de categorie Lange Documentaire.
Soms voelt deze film als een enorme pot mosterd na de maaltijd. En hoewel het een troostrijke bevinding is dat er ook betekenis schuilt in tijden van het diepste zwart, zou ik willen dat ik nooit een reden had gehad om deze film te maken. - Kiki Ho
Over de maker
Siu Ki (Kiki) Ho is documentairemaker en programmadirecteur van The Big Hoof. Na haar master Documentary Filmmaking in London, regisseerde ze meerdere korte films die wereldwijd op festivals en symposia vertoond zijn. Naast haar werk als audiovisueel maker, zet ze zich in voor het doorbreken van het stigma rondom mentale gezondheid en het positief belichten van neurodiversiteit. Zie Je, is Kiki’s eerste lange documentaire.
- Einde bericht -
Zie je, is een coproductie van Staccato Films en VPRO met steun van het Nederlands Filmfonds en CoBo.
Kiki Ho is beschikbaar voor interviews.
Zichtlink op aanvraag.
VPRO Publiek en Marketing
Christa Niekamp
pers@vpro.nl / perstelefoon: 06 13001930
Zie Je,: een intieme documentaire over rouw na zelfdoding
Wanneer Siu onverwachts uit het leven stapt, blijft haar familie achter in stilte en verwarring. Haar jongere zus, filmmaker Kiki Ho, vertrekt met Siu’s achtergebleven kunstwerken, dagboeken en foto’s naar de Schotse heuvels om deze in afzondering te archiveren. Wat begint als een daad van behoud, groeit uit tot een confrontatie met verlies, familiezwijgen en het sluipende falen van de gezondheidszorg. De documentaire Zie je, is een zoektocht naar betekenis door een landschap van schuld, schoonheid en de krachtige adem van zusterliefde.
Na een eenzame strijd met psychotische episodes overlijdt de jonge kunstenares Siu door suïcide. Datzelfde jaar zou zij afstuderen aan de Kunstacademie in Den Haag. Achtergebleven in leegte en schuld, vraagt de familie zich af waar zij blind zijn geweest. Dan neemt haar jongere zus, filmmaker Kiki Ho, een besluit: ze pakt haar biezen en zondert zich af om in alle stilte Siu’s kunst-oeuvre te archiveren.
Terwijl het afgelegen landschap ruimte biedt tot pijnlijk intieme gesprekken tussen Kiki en haar ouders, ontvouwt zich tijdens het archiveren langzaam het beeld van een veelbelovende jonge vrouw die meermaals tegen de muren van de GGZ aanliep. Siu’s stem, die doorklinkt in haar schilderijen, dagboeken en foto’s, vormt een krachtige aanklacht tegen de eenzaamheid en het stigma rondom neurodiversiteit. Met schuldgevoel als brandstof haalt Kiki alles uit de kast om haar zus, middels haar kunst, onvergetelijk te maken.
Zie je, is een pijnlijk urgente documentaire over liefde en verlies, die op onomwonden wijze blootlegt hoe complex rouw na suïcide is.
Mijn zus Siu was alom geliefd, had een bachelor en twee masters op zak, veel vrienden, en was een bijzonder getalenteerd kunstenaar. Ook hoorde ze stemmen en had ze psychotische episodes. Ik denk dat het discours omtrent psychiatrie vaak de veelzijdigheid van een mens ontkent. Met deze film probeer ik de eenzijdige beeldvorming van een psychiatrische persoon onderuit te halen. - Kiki Ho
Kiki Ho debuteert op 28 september met haar eerste lange documentaire Zie je, op het Nederlands Film Festival. De documentaire is geselecteerd voor de Gouden Kalf-competitie in de categorie Lange Documentaire.
Soms voelt deze film als een enorme pot mosterd na de maaltijd. En hoewel het een troostrijke bevinding is dat er ook betekenis schuilt in tijden van het diepste zwart, zou ik willen dat ik nooit een reden had gehad om deze film te maken. - Kiki Ho
Siu Ki (Kiki) Ho is documentairemaker en programmadirecteur van The Big Hoof. Na haar master Documentary Filmmaking in London, regisseerde ze meerdere korte films die wereldwijd op festivals en symposia vertoond zijn. Naast haar werk als audiovisueel maker, zet ze zich in voor het doorbreken van het stigma rondom mentale gezondheid en het positief belichten van neurodiversiteit. Zie Je, is Kiki’s eerste lange documentaire.
Zie je, (70 min), donderdag 2 oktober, 22.20 uur, VPRO, NPO 2 en NPO Start.
Foto: Kiki Ho met zelfportret van zus Siu ©VPRO
4. Waaraan ontbreekt het in de Nederlandse film? “Er lijkt soms een soort institutioneel streven naar veiligheid en verantwoording te heersen – met name bij fondsen en subsidieverstrekkers – dat ten koste kan gaan van artistieke vrijheid. Zeker in de documentairewereld wordt vaak al bij de aanvraag een sterke maatschappelijke raison d’être verwacht. En hoewel het ontzettend waardevol is om plannen goed te doordenken, denk ik dat je kunstwerken als Joris Ivens’ Regen al kapot kan maken voor ze bestaan, simpelweg door ze overmatig te bevragen.”
5. Wat was een bepalend filmmoment in je leven? “Ik heb Sophie Fiennes ooit horen zeggen dat er twee soorten films zijn: ‘films that chase viewers and films that create a habitat for the viewer to come into’. De één beoogt de kijker te entertainen, informeren, overtuigen, de ander nodigt de kijker uit om tijdelijk in een andere wereld te gaan zitten, rustig om je heen te kijken. Dat resoneerde met hoe ik graag film maak; niet per se voor veel verandering op het doek, maar om een ruimte te openen voor verandering in jezelf.”
Zie je, gaat in première op het Nederlands Film Festival (26 september t/m 3 oktober 2025).
Blogpost 1
Een eindeloos labyrinth,
van cement en zonder uitgang in zicht.
Dat is het beeld dat blijft hangen in de zoektocht naar hulp voor langdurige zorg in de GGZ.
Mijn zus Siu en ik spraken vaak over de tekortkomingen van de GGZ. Wat we zagen en ervaarden, was een systeem dat niet gebouwd is op menselijkheid, maar op winst, efficiëntie en quick fixes.
Door de privatisatie van de GGZ, is het systeem onderhevig geraakt aan marktwerking. Zorgaanbieders zijn daarom gericht op winstmaximalisatie, wat ten koste gaat van de kwaliteit van de zorg.
Wie niet in het standaardplaatje past, raakt makkelijk uit beeld, zoals ook bij Siu gebeurde. Hoewel ze heel helder was in wat ze nodig had, belandde ze toch in een niemandsland van doorverwijzingen en protocollen: een doodlopend doolhof.
In de steek gelaten worden door de GGZ - iets wat ik van dichtbij heb meegemaakt bij Siu - zorgt voor diepe vervreemding. Niet alleen van de zorg zelf, maar ook van de samenleving.
We hopen dat deze film een startpunt kan zijn voor gesprekken over een gezonder zorgsysteem. Een systeem dat in plaats van winst, de menselijke ervaring centraal stelt.
Zie Je, (With Sand in Our Eyes) verschijnt dit najaar.
Nieuws.nl: Debuutfilm in Gouden Kalf-competitie voor beste lange docu
'De film Zie Je, van debuterend regisseur Kiki Ho, is opgenomen in de Gouden Kalf-competitie voor beste lange documentaire. Het komt niet vaak voor dat een debuterend regisseur meteen in de competitie van het Nederlands Film Festival (NFF) wordt opgenomen.
Zie Je gaat over rouw, kunst en verbinding. Ho (31) trok zich na het verlies van haar zus door zelfdoding terug in de Schotse heuvels waar ze zich wijdde aan haar nalatenschap. Via haar kunst wil Ho haar zus onvergetelijk maken. Ze bestrijdt in haar film "de eenzijdige beeldvorming over mensen met zware psychische problematiek zoals psychoses, en legt tegelijkertijd de vinger op de zere plek van het huidige GGZ-systeem", aldus het NFF in een verklaring.
Zie Je gaat in première op het Nederlands Film Festival en wordt later uitgezonden bij de VPRO. Het NFF vindt plaats van 26 september tot en met 3 oktober in Utrecht.'
4. Waaraan ontbreekt het in de Nederlandse film? “Er lijkt soms een soort institutioneel streven naar veiligheid en verantwoording te heersen – met name bij fondsen en subsidieverstrekkers – dat ten koste kan gaan van artistieke vrijheid. Zeker in de documentairewereld wordt vaak al bij de aanvraag een sterke maatschappelijke raison d’être verwacht. En hoewel het ontzettend waardevol is om plannen goed te doordenken, denk ik dat je kunstwerken als Joris Ivens’ Regen al kapot kan maken voor ze bestaan, simpelweg door ze overmatig te bevragen.”
5. Wat was een bepalend filmmoment in je leven? “Ik heb Sophie Fiennes ooit horen zeggen dat er twee soorten films zijn: ‘films that chase viewers and films that create a habitat for the viewer to come into’. De één beoogt de kijker te entertainen, informeren, overtuigen, de ander nodigt de kijker uit om tijdelijk in een andere wereld te gaan zitten, rustig om je heen te kijken. Dat resoneerde met hoe ik graag film maak; niet per se voor veel verandering op het doek, maar om een ruimte te openen voor verandering in jezelf.”
Zie je, gaat in première op het Nederlands Film Festival (26 september t/m 3 oktober 2025).
Blogpost 1
Een eindeloos labyrinth,
van cement en zonder uitgang in zicht.
Dat is het beeld dat blijft hangen in de zoektocht naar hulp voor langdurige zorg in de GGZ.
Mijn zus Siu en ik spraken vaak over de tekortkomingen van de GGZ. Wat we zagen en ervaarden, was een systeem dat niet gebouwd is op menselijkheid, maar op winst, efficiëntie en quick fixes.
Door de privatisatie van de GGZ, is het systeem onderhevig geraakt aan marktwerking. Zorgaanbieders zijn daarom gericht op winstmaximalisatie, wat ten koste gaat van de kwaliteit van de zorg.
Wie niet in het standaardplaatje past, raakt makkelijk uit beeld, zoals ook bij Siu gebeurde. Hoewel ze heel helder was in wat ze nodig had, belandde ze toch in een niemandsland van doorverwijzingen en protocollen: een doodlopend doolhof.
In de steek gelaten worden door de GGZ - iets wat ik van dichtbij heb meegemaakt bij Siu - zorgt voor diepe vervreemding. Niet alleen van de zorg zelf, maar ook van de samenleving.
We hopen dat deze film een startpunt kan zijn voor gesprekken over een gezonder zorgsysteem. Een systeem dat in plaats van winst, de menselijke ervaring centraal stelt.
Zie Je, (With Sand in Our Eyes) verschijnt dit najaar.
Nieuws.nl: Debuutfilm in Gouden Kalf-competitie voor beste lange docu
'De film Zie Je, van debuterend regisseur Kiki Ho, is opgenomen in de Gouden Kalf-competitie voor beste lange documentaire. Het komt niet vaak voor dat een debuterend regisseur meteen in de competitie van het Nederlands Film Festival (NFF) wordt opgenomen.
Zie Je gaat over rouw, kunst en verbinding. Ho (31) trok zich na het verlies van haar zus door zelfdoding terug in de Schotse heuvels waar ze zich wijdde aan haar nalatenschap. Via haar kunst wil Ho haar zus onvergetelijk maken. Ze bestrijdt in haar film "de eenzijdige beeldvorming over mensen met zware psychische problematiek zoals psychoses, en legt tegelijkertijd de vinger op de zere plek van het huidige GGZ-systeem", aldus het NFF in een verklaring.
Zie Je gaat in première op het Nederlands Film Festival en wordt later uitgezonden bij de VPRO. Het NFF vindt plaats van 26 september tot en met 3 oktober in Utrecht.'
